W procedurze incydentowej trzeba rozdzielić moment wystąpienia zdarzenia, jego wykrycie i kolejne przekazania informacji. Nie należy liczyć wszystkich terminów od jednej dowolnie wybranej daty.
Punkt startowy i etapy zgłaszania
FAQ KSC w pytaniu 6.5 odróżnia wykrycie incydentu od jego wcześniejszego zaistnienia. Pytanie 6.11 wskazuje termin 24 godzin dla wczesnego ostrzeżenia, a 6.14 — 72 godzin od wykrycia incydentu poważnego dla zgłoszenia.
Ważny wyjątek: według pytania 6.12 podmioty publiczne będące podmiotami ważnymi mają uproszczone obowiązki i nie składają wczesnego ostrzeżenia ani wymienionych w tej odpowiedzi sprawozdań. Nie stosuj więc jednego schematu do każdego podmiotu.
Zgłoszenie nie jest równoznaczne z zakończeniem dochodzenia. Brakujące informacje podlegają uzupełnieniu; szczegółowo opisuje to karta faktów i braków.
Robocza oś czasu
Rekomendacja praktyczna: poniższa procedura jest propozycją organizacyjną, a nie dodatkowym obowiązkiem ustawowym ani urzędowym formularzem.
- Zdarzenie: zapisz znany lub szacowany czas wystąpienia i oznacz niepewność.
- Wykrycie: zanotuj, jakie informacje pozwoliły rozpoznać incydent, kto je otrzymał i kiedy.
- Kwalifikacja: zapisz ustalenia dotyczące wpływu oraz osoby zaangażowane w ocenę.
- Przekazanie: zachowaj czas, wersję treści, identyfikator i potwierdzenie zgłoszenia.
- Uzupełnienia: dopisuj nowe fakty, korekty i kolejne działania, bez nadpisywania historii.
Jak sprawdzić procedurę bez wysyłania fikcyjnego incydentu
Przeprowadź ćwiczenie przy stole. Zespół otrzymuje kolejne informacje w kilku turach i wskazuje decyzje oraz właścicieli działań. Sprawdź, czy dostęp do kontaktów i historii sprawy jest możliwy także podczas nieobecności głównego administratora. Ćwiczenie nie zastępuje zgłoszenia rzeczywistego incydentu.
Źródło: FAQ KSC, dział 6, pytania 6.5 i 6.11–6.15. Sprawdzono 15.10.2026. Pozostałe etapy sprawozdawcze sprawdź w pełnym FAQ stosownie do statusu podmiotu.